Case studies

Hierbij enkele voorbeeld cases. Op social media, Facebook en Instagram post ik regelmatig nieuwe cases.

E-collar

Ik hoor heel veel negatieve reacties op e-collars. Terecht! E-collars worden door vele eigenaren maar ook trainers op een foute manier ingezet, het is geen correctiemiddel maar een hulpmiddel. Een hulpmiddel dat enkel ingezet kan worden onder begeleiding. Millie leert Lizzie in het filmpje hierkomen onder alle omstandigheden in combinatie met de lange lijn, de e-collar en stemgebruik.

Super trots op Millie! Wat zij presteert op zo'n korte tijd, op zo'n jonge leeftijd. Chapeau!

 

Tilly

Het verhaal van Tilly

Dank je wel Marina om Tilly te adopteren!

Ik ben ongelooflijk trots op jouw inzet en geduld! Tilly kon zich geen beter baasje wensen. Dankzij jou kan ze nu eindelijk genieten van een normaal hondenleven.

 

Sienna. Het hoeft niet altijd over probleemgedrag te gaan. Fietsen is een goed alternatief voor wandelen. Dus ging ik vandaag op pad met Nelle, haar 2 dochters en hun hond Sienna om samen te leren fietsen. Kijk zelf maar naar het resultaat! Ik ben alvast supertrots op hun! Go girls!

 

Prutske en de stogzuiger

Prutske zette het hele huis op stelten als hij de stofzuiger nog maar zag...…

 

Sabine & Werner en hun zonen hadden al prachtig werk geleverd met de opvoeding van hun Basset Fauve de Bretagne, Elvin (wat een pracht exemplaar). Enkel het trekken aan de lijn kregen ze er moeilijk uit. Na de privé-sessie van vandaag hebben ze een goede basis om verder mee te werken. Ik ben keifier op wat dit prachtige gezin vandaag al gepresteerd heeft! Doe zo verder!

 

Pamela en haar gezin konden wat hulp gebruiken bij het opvoeden van hun allereerste hond. Puppy Lana had het duidelijk moeilijk met zoveel vrijheid en had duidelijk behoefte aan een baasje dat haar kon geruststellen en duidelijk vertelde hoe ze moest omgaan met alle deze nieuwe prikkels. Pamela pikte de tips razendsnel op en leerde Lana te vertouwen op haar. Knap gedaan, Pamela!

 

Akira.

Minouche en haar inwonende kleinkinderen besloten om een hond aan te schaffen.

Hun oog viel op een Akita van 10 maanden. Maar wat bleek Akira kwam uit de buitenlandse broodfok. Na 4 weken alles geprobeerd te hebben vroegen Minouche en de kleinkinderen of ik hen kon helpen want Akira was extreem bang…bang van mensen, bang van planten, van bomen, van de wind, van meubels, van trappen, van deuren… bang van alles!

Niemand kon bij Akira komen, enkel Zoë de jongste kleindochter, zei mocht hem aaien en aanraken en hij leerde zelfs met haar spelen. Maar zijn angst bleef extreem en tegen de tijd dat ik bij hen aankwam kregen ze hem zelfs niet meer mee naar binnen. Zoë had hem een halsband aangedaan maar als ze de leiband eraan vastmaakte dan verstijfde hij van schrik en kreeg je hem geen meter meer voorruit. Het was zo extreem dat hij letterlijk alles liet lopen en in shock ging uit angst.

Ik ben dadelijk met hem aan de slag gegaan en hun zoveel mogelijk uitgelegd wat ze moesten doen en wat zeker niet. Na een week zijn we erin geslaagd om hem een leiband aan te doen en konden we eindelijk met hem werken. Dankzij de inzet, het geduld en het leiderschap van dit gezin krijgt Akira de beste kansen.

Ik draag dit gezin een heel warm hart toe! Vele anderen zouden voor de makkelijke weg kiezen en Akira wegdoen of laten inslapen. Maar ondanks de tegenslagen die ze al moeten incasseren hebben kiezen zij om door te gaan! RESPECT!!!